Tadeusz Łomnicki

Artysta, który w swojej karierze zajmował się aktorstwem, jak również reżyserią teatralną i filmową. Bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej dołączył do Studia Starego Teatru na Wydziale Aktorskim, który ukończył w szybkim tempie, głównie dzięki swojemu talentowi. Już będąc studentem, zaczynał pojawiać się na scenie Starego Teatru, między innymi w roli Władka w "Teorii Einsteina" A. Cwojdzińskiego. ... rozwiń

Artysta, który w swojej karierze zajmował się aktorstwem, jak również reżyserią teatralną i filmową. Bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej dołączył do Studia Starego Teatru na Wydziale Aktorskim, który ukończył w szybkim tempie, głównie dzięki swojemu talentowi. Już będąc studentem, zaczynał pojawiać się na scenie Starego Teatru, między innymi w roli Władka w "Teorii Einsteina" A. Cwojdzińskiego. Od sezonu 1945/1946 stał się stałym aktorem tego teatru. Później przeniósł się do Katowic, a następnie do Krakowa, gdzie pod kierunkiem B. Dąbrowskiego zagrał główną rolę w "Szczęściu Frania" W. Perzyńskiego oraz Puka w "śnie nocy letniej" W. Szekspira. Po przeprowadzce do Warszawy osiągnął dalsze sukcesy i zagrał znakomite role. W 1956 roku ukończył Wydział Reżyserski warszawskiej PWST. Jego relacje z władzami komunistycznymi negatywnie wpłynęły na jego karierę - był bojkotowany przez środowisko aktorskie. Pomimo tego artysta uważał, że warto iść na ustępstwa i kompromisy dla dobra zawodu aktorskiego. Mimo bojkotu kontynuował pracę na scenach poza Warszawą. Na ekranie zadebiutował w 1946 roku. Uchodził za jednego z najwybitniejszych aktorów powojennych, a jego kreacje przeszły do historii teatru.

Zmarły został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A30-tuje-14) (Wikipedia). Zwiń