Sergio Castellitto

Urodził się w Rzymie, a jego rodzice pochodzili z regionów Molise i Abruzja w Mezzogiorno. W 1978 roku ukończył Narodową Akademię Sztuki Dramatycznej im. Silvia D’Amico w Rzymie. Zadebiutował na scenie Teatro Argentina w różnych sztukach, takich jak Miarka za miarkę i Kupiec wenecki Williama Shakespeare’a, Matka Bertolta Brechta, oraz Świecznik Giordano Bruno (1981). ... rozwiń

Urodził się w Rzymie, a jego rodzice pochodzili z regionów Molise i Abruzja w Mezzogiorno. W 1978 roku ukończył Narodową Akademię Sztuki Dramatycznej im. Silvia D’Amico w Rzymie. Zadebiutował na scenie Teatro Argentina w różnych sztukach, takich jak Miarka za miarkę i Kupiec wenecki Williama Shakespeare’a, Matka Bertolta Brechta, oraz Świecznik Giordano Bruno (1981).

W 1987 roku poślubił pisarkę Margaret Mazzantini, którą poznał grając barona Tuzenbacha w Trzech siostrach Antona Czechowa w Teatro di Genova. Zagrał także Jeana w Pannie Julii Strindberga. W kolejnych latach zyskał uznanie w spektaklach takich jak Pełnia nieszczęścia Petera Handke’a oraz Piccoli equivoci. Odniósł sukces w komedii Neila Simona pt. Boso w parku (1994) oraz w sztuce Recital o Dereku Jarmanie (1995). W 1996 roku zadebiutował jako reżyser teatralny sztuką Manola. W 2004 roku jako reżyser i aktor wprowadził na scenę drugą sztukę swojej żony Zorro.

W filmie zadebiutował rolą terrorysty w dramacie Francesco Rosiego pt. Trzej bracia (Tre fratelli, 1981) u boku Philippe’a Noireta i Michele Placido. Zagrał także w innych produkcjach takich jak Wygląda na martwego... ale po prostu stracił przytomność (Sembra morto... ma è solo svenuto, 1986), Wielki błękit (Le grand bleu, 1988), Małe nieporozumienia (Piccoli equivoci, 1989), oraz Ciało (La carne, 1991).

Za rolę Quinto Cecconiego w filmie kryminalnym Carlo Vanziny Trzy kolumny w wiadomościach (Tre colonne in cronaca, 1990) otrzymał nagrodę David di Donatello dla najlepszego aktora drugoplanowego. Jego rola w dramacie Franceski Archibugi pt. Valentina i Arturo (Il grande cocomero, 1993) przyniosła mu nagrodę David di Donatello dla najlepszego aktora. Został również uhonorowany nagrodą specjalną im. Pasinettiego na 52. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji za rolę Joe Morelliego w Sprzedawcy marzeń (L’uomo delle stelle, 1995).

Sergio Castellitto zadebiutował jako reżyser filmowy w 1999 roku komedią Libero Burro z Michelem Piccoli i Chiarą Mastroianni. Później nakręcił wiele innych filmów, takich jak Namiętność (Non ti muovere, 2004) z Penélope Cruz, Piękno osła (La bellezza del somaro, 2010), Powtórnie narodzony (Venuto al mondo, 2012) z Jane Birkin, Sam się nie uratujesz (Nessuno si salva da solo, 2015) z Riccardo Scamarcio, Fortunata (2017) z Hanną Schygullą oraz Księgarnia w Paryżu (Il materiale emotivo, 2021) z Bérénice Bejo. Margaret Mazzantini, żona Sergio Castellitto, była współautorką scenariuszy do wszystkich jego filmów. Zwiń