Robert Forster

Zanim podjął pracę w branży filmowej, ukończył studia psychologiczne na Uniwersytecie w Rochester i pracował jako przedstawiciel handlowy sprzedający środki czyszczące. Jego debiutem na dużym ekranie było pojawienie się obok Elizabeth Taylor i Marlona Brando w filmie "W zwierciadle złotego oka" (1966) w reżyserii Johna Hustona. Za wybitną rolę cynicznego reportera telewizyjnego Johna Cassellisa w filmie "Chłodne oko" (1969) Haskella Wexlera, został uznany za przyszłą gwiazdę kina. Mimo obiecującego początku, seria mniej udanych produkcji sprawiła, że nie spełnił pokładanych w nim nadziei. ... rozwiń

Zanim podjął pracę w branży filmowej, ukończył studia psychologiczne na Uniwersytecie w Rochester i pracował jako przedstawiciel handlowy sprzedający środki czyszczące. Jego debiutem na dużym ekranie było pojawienie się obok Elizabeth Taylor i Marlona Brando w filmie "W zwierciadle złotego oka" (1966) w reżyserii Johna Hustona. Za wybitną rolę cynicznego reportera telewizyjnego Johna Cassellisa w filmie "Chłodne oko" (1969) Haskella Wexlera, został uznany za przyszłą gwiazdę kina. Mimo obiecującego początku, seria mniej udanych produkcji sprawiła, że nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Zyskał pewną popularność dzięki występom w serialach kryminalnych "Banyon" (1972-1973) i "Nakia" (1974), jednak przez następne dwie dekady grał głównie niewielkie role w filmach o niskim budżecie i mało znaczących produkcjach telewizyjnych. Dopiero w 1997 roku przypomniał widzom i krytykom o swoim znaczącym talentach dzięki udziałowi w filmie kryminalnym "Jackie Brown" w reżyserii Quentina Tarantino. Kreacja Maxa Cherry'ego przyniosła mu nominację do Oscara i otworzyła drogę do kolejnych interesujących propozycji filmowych, takich jak "American Perfect" (1997) Paula Charta, "Wściekłość" (1999) Jamesa D. Sterna i "Mulholland Drive" (2001) Davida Lyncha. Dzięki tym produkcjom stał się jednym z najbardziej szanowanych aktorów Hollywood. Zwiń