Ur.
21 grudnia 1919
Odense, Danmark
✝ 14 września 2004
Ove Wendelboe Sprogøe Petersen (21 grudnia 1919 – 14 września 2004) był znanym duńskim aktorem. Urodził się w Odense jako syn Arthura i Inger Sprogøe. W 1945 roku poślubił Evę Rasmussen, z którą miał trójkę dzieci, w tym aktora Henninga Sprogøe. Zadebiutował w filmie „Hans Store Aften” (Jego wielka noc) i szybko zyskał uznanie jako wszechstronny aktor, pomimo wydatnego podbródka, który uważano za potencjalną przeszkodę.
... rozwiń
Ove Wendelboe Sprogøe Petersen (21 grudnia 1919 – 14 września 2004) był znanym duńskim aktorem. Urodził się w Odense jako syn Arthura i Inger Sprogøe. W 1945 roku poślubił Evę Rasmussen, z którą miał trójkę dzieci, w tym aktora Henninga Sprogøe. Zadebiutował w filmie „Hans Store Aften” (Jego wielka noc) i szybko zyskał uznanie jako wszechstronny aktor, pomimo wydatnego podbródka, który uważano za potencjalną przeszkodę. Potrafił grać zarówno diaboliczne, psotne postacie, jak i delikatne czy eleganckie role.
Był popularny w Danii i zagrał wiele różnorodnych ról, pojawiając się także w wielu produkcjach telewizyjnych. Jego filmografia liczyła 157 tytułów, co czyni go jednym z najbardziej aktywnych aktorów w historii kina duńskiego. Współpracował często z przyjacielem Dirchem Passem, a najbardziej znany jest z roli Egona Olsena w filmach „Gang Olsena”, która przyniosła mu międzynarodową sławę, zwłaszcza w Europie Wschodniej. Jako Larsen w „Huset på Christianshavn” czy Louis Hansen w „Matador” także zdobył uznanie widzów zarówno w Danii, jak i za granicą.
Ove Sprogøe był także utalentowanym śpiewakiem, a jego interpretacja piosenki „Papierosy, whisky i dzikie, dzikie kobiety” stała się jego znakiem rozpoznawczym. Był ceniony zarówno za pracę aktorską, jak i za pasję do sztuki, co zaowocowało ufundowaniem stypendium jego imienia po jego śmierci. Jego miasto rodzinne, Odense, nazwało plac na jego cześć, a droga do więzienia, w którym jego postać była częstym gościem, została przemianowana na Egon Olsens Vej. Ove Sprogøe był aktorem uwielbianym przez publiczność, który potrafił zachować skromność i prywatność, a jednocześnie zdobyć uznanie jako wielki artysta.
Zwiń
