Krzysztof Pieczyński

Krzysztof Pieczyński (ur. 27 marca 1957 w Opolu) to polski artysta multimedialny – aktor, poeta oraz pisarz, a także aktywista społeczny. Pochodzący z Opola, dorastał w Prudniku, gdzie uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza. ... rozwiń

Krzysztof Pieczyński (ur. 27 marca 1957 w Opolu) to polski artysta multimedialny – aktor, poeta oraz pisarz, a także aktywista społeczny.

Pochodzący z Opola, dorastał w Prudniku, gdzie uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza. Swą edukację aktorską zdobywał na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, którą ukończył w 1980 roku. Jego talent aktorski zaowocował angażem w Teatrze Powszechnym w Warszawie po udziale w dwuosobowej produkcji "Wyspa" Athola Fugarda, gdzie występował w latach 1980–1986.

Debiut telewizyjny miał miejsce w roli Bronka Talara w serialu "Dom" (1980) Jana Łomnickiego. W serialu "Życie Kamila Kuranta" (1982) wcielił się w postać umierającego człowieka, który pogodził się ze swoim losem.

Na srebrnym ekranie zadebiutował jako cyniczny działacz w filmie "Wielki bieg" (1981) Jerzego Domaradzkiego. W "Krzyku" (1982) Barbary Sass zagrał sugestywną postać Marka, chłopaka z marginesu, natomiast w "Idolu" (1984) Feliksa Falka wcielił się w postać młodego pisarza borykającego się z mitami artystycznego buntu. Za swoje role w "Wielkim biegu" oraz "Jeziorze Bodeńskim" (1985) został uhonorowany nagrodą dla najlepszego pierwszoplanowego aktora męskiego na 11. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

W 1985 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie grał zarówno w teatrach, jak i w hollywoodzkich produkcjach, takich jak "Reakcja łańcuchowa" (1996) Andrew Davisa u boku Keanu Reevesa i Morgana Freemana, czy "Projekt Manhattan" (1989) Rolanda Joffe. Brał udział w spektaklach w Goodman Theatre w Chicago pod reżyserią takich twórców jak Robert False, David Petrarka i Mary Zimerman.

Po kilkunastu latach powrócił do Polski, gdzie kontynuował swoją karierę aktorską w filmach, serialach oraz Teatrze Telewizji. Zagrał postać doktora Bruna Walickiego w serialu "Na dobre i na złe" (1999–2003). Za drugoplanową rolę Jodły, granatowego policjanta, w filmie wojennym Jana Jakuba Kolskiego "Daleko od okna" (2000) otrzymał nagrodę "Orzeł" oraz nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego męskiego na 25. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Jego rola w filmie "Jutro będzie niebo" (2001) została nagrodzona jako najlepsza męska kreacja na 26. FPFF.

W kolejnych latach pojawił się m.in. w biograficznym dramacie wojennym Romana Polańskiego "Pianista" (2002) oraz thrillerze "Poza zasięgiem" (2004) u boku Stevena Seagala. W 2003 roku zadebiutował jako dramaturg sztuki "Lekcja angielskiego" w reżyserii Jarosława Marszewskiego dla Teatru Telewizji, wcielając się w postać Jerzego. W 2007 roku zrealizował dwa filmy dokumentalne według włas Zwiń