Jacqueline Bisset

Jacqueline Bisset, córka szkockiego lekarza Maxa Frasera Bisseta (zm. 1982) i francuskiej prawniczki Arlette Alexander, od najmłodszych lat miała styczność z językiem francuskim, który nauczyła się od matki. Już jako dziecko marzyła o karierze baletnicy, jednak wraz z ukończeniem Lycée Français Charles de Gaulle w Londynie w 1962 roku zainteresowała się aktorstwem. Rozpoczęła naukę pod okiem prywatnych nauczycieli, pracując jednocześnie jako modelka i kelnerka w restauracji chińskiej. ... rozwiń

Jacqueline Bisset, córka szkockiego lekarza Maxa Frasera Bisseta (zm. 1982) i francuskiej prawniczki Arlette Alexander, od najmłodszych lat miała styczność z językiem francuskim, który nauczyła się od matki. Już jako dziecko marzyła o karierze baletnicy, jednak wraz z ukończeniem Lycée Français Charles de Gaulle w Londynie w 1962 roku zainteresowała się aktorstwem. Rozpoczęła naukę pod okiem prywatnych nauczycieli, pracując jednocześnie jako modelka i kelnerka w restauracji chińskiej.

Swoją przygodę z aktorstwem rozpoczęła od epizodziku w komedii Richarda Lestera "Sposób na kobiety" (The Knack ...and How to Get It, 1965), a oficjalny debiut na dużym ekranie miała w filmie czarnej komedii Romana Polańskiego "Matnia" (Cul-de-sac, 1966). Wystąpiła także w satyrycznej wersji przygód Jamesa Bonda "Casino Royale" (1967) z udziałem Petera Sellera. Prawdziwy przełom nastąpił rok później, kiedy zastąpiła Mii Farrow w roli Normy MacIver w filmie kryminalnym "Detektyw" (The Detective, 1968) u boku Franka Sinatry, Lee Remick i Roberta Duvala. Kolejnym sukcesem okazała się rola w filmie sensacyjnym "Bullitt" (1968) z udziałem Steve’a McQueena.

Mimo rosnącej popularności, życie osobiste Jacqueline komplikowało się, co utrudniało kontynuację kariery. Musiała opiekować się chorą matką, co spowodowało, że rzadziej pojawiała się na ekranie. W 1970 roku powróciła na szczyt popularności dzięki roli stewardesy Gwen Meighen w uznanej produkcji "Port lotniczy" (Airport, 1970).

Zdobyła uznanie krytyki europejskiej za rolę w filmie François Truffauta "Noc amerykańska" (La Nuit américaine, 1973), gdzie wcieliła się w postać Julie, młodej gwiazdy popadającej w depresję. W jej filmografii znalazły się także takie produkcje jak "Morderstwo w Orient Ekspresie" (Murder on the Orient Express, 1974), "Kobieta na niedzielę" (La Donna della domenica, 1975) czy "Głębia" (The Deep, 1977) i "Grecki Potentat" (The Greek Tycoon, 1978).

Jacqueline Bisset była trzykrotnie nominowana do Złotego Globu za swoje role w filmach: "Słodka jazda" (The Sweet Ride, 1968), "Kto zabił największych szefów kuchni w Europie?" (Who Is Killing the Great Chefs of Europe?, 1978) oraz "Pod wulkanem" (Under the Volcano, 1984).

W latach 80. jej popularność zaczęła słabnąć, jednak nadal pojawiała się w różnych produkcjach filmowych. Zagrała m.in. w "Gdy czas ucieka" (When Time Ran Out..., 1980), "Bogaci i sławni" (Rich and Famous, 1981), a także w telewizyjnych adaptacjach takich jak "Anna Karenina" (1985) czy "Napoleon i Józefina: Historia miłości" (Napoleon and Josephine: A Love Story, 1987). Zwiń