Ur.
4 czerwca 1936
Chicago, Illinois, USA
Swoją drogę w świecie filmu rozpoczął od pojawiania się na małym ekranie. Jego popularność rosła, gdy występował w serialu "Stoney Burke" [1962], którego akcja toczyła się na Dzikim Zachodzie, gdzie wcielał się w postać E.J. Stockera przez 2 sezony. Na dużym ekranie zwrócił na siebie uwagę pod koniec lat 60.
... rozwiń
Swoją drogę w świecie filmu rozpoczął od pojawiania się na małym ekranie. Jego popularność rosła, gdy występował w serialu "Stoney Burke" [1962], którego akcja toczyła się na Dzikim Zachodzie, gdzie wcielał się w postać E.J. Stockera przez 2 sezony. Na dużym ekranie zwrócił na siebie uwagę pod koniec lat 60. dzięki wyrazistym rolom w filmach niskobudżetowych Rogera Cormana: "Dzikie anioły" [1966], "The Trip" [1967], "Psych-Out" [1968] i "Bloody Mama" [1970]. Zagrał także charakterystyczne postacie w kilku westernach, między innymi w "Powiesić go wysoko" [1967] Teda Posata, "Will Penny" [1968] Toma Griesa i "Popierajcie swojego szeryfa" [1969] Burta Kennedy'ego. Jednak przełomem w karierze aktora okazał się dramat "Czyż nie dobija się koni" [1969] Sidneya Pollacka, gdzie wcielił się w postać Jamesa.
Największy rozkwit kariery Bruce'a miał miejsce w latach siedemdziesiątych, kiedy należał do czołówki aktorów swojego pokolenia, wspominany obok takich gwiazd jak Jack Nicholson, Gene Hackman czy Dustin Hoffman. Zagrał w wielu znaczących produkcjach, takich jak "Król Marvin Garden" [1972] Boba Rafelsona, "Wielki Gatsby" [1974] Jacka Claytona, "Uśmiech" [1975] Michaela Ritchie, "Intryga rodzinna" [1976] Alfreda Hitchcocka, "Czarna niedziela" [1977] Johna Frankenheimera czy "Powrót do domu" [1978] Haly'ego Ashby. Za swoją rolę kapitana Boba Hyde'a w "Powrocie do domu" był nominowany do Oscara. Niestety, lata osiemdziesiąte nie były już tak pomyślne dla Bruce'a z powodu problemów osobistych, które zahamowały jego karierę.
Swoją złą passę udało mu się przełamać dopiero w latach dziewięćdziesiątych, częściowo dzięki sukcesom swojej córki, Laury Dern, które ponownie zwróciły uwagę Hollywood na niego. Bruce zagrał niezapomniane "czarne charaktery" w filmach takich jak "Po zmroku, kochanie" [1990] Jamesa Foleya, "Pojedynek oszustów" [1992] Michaela Ritchie i "Ostatni sprawiedliwy" [1996] Waltera Hilla. Doceniono również jego drugoplanowe role w "Rącze konie" [2000] Billy'ego Boba Thorntona, "Szkalny dom" [2001] Daniela Sackheima oraz w "Monster" [2003] Patty Jenkins. Bruce stał się cenionym aktorem charakterystycznym, potrafiącym wydobyć prawdę psychologiczną z każdej, nawet najmniejszej roli.
Zwiń