Al Pacino

Alfredo James Pacino, urodzony 25 kwietnia 1940 roku, to amerykański aktor i filmowiec, który zasłynął na przestrzeni ponad pięciu dekad swojej kariery. Jego osiągnięcia obejmują wiele nagród i nominacji, w tym Oscara, dwie nagrody Tony i dwie nagrody Primetime Emmy. Jako jeden z nielicznych aktorów, otrzymał Potrójną Koronę Aktorstwa. Ponadto został uhonorowany takimi nagrodami, jak AFI Life Achievement Award, nagroda Cecil B. ... rozwiń

Alfredo James Pacino, urodzony 25 kwietnia 1940 roku, to amerykański aktor i filmowiec, który zasłynął na przestrzeni ponad pięciu dekad swojej kariery. Jego osiągnięcia obejmują wiele nagród i nominacji, w tym Oscara, dwie nagrody Tony i dwie nagrody Primetime Emmy. Jako jeden z nielicznych aktorów, otrzymał Potrójną Koronę Aktorstwa. Ponadto został uhonorowany takimi nagrodami, jak AFI Life Achievement Award, nagroda Cecil B. DeMille oraz National Medal of Arts.

Pacino, aktor metodyczny i absolwent HB Studio oraz Actors Studio, gdzie pobierał nauki u takich mistrzów jak Charlie Laughton i Lee Strasberg, zadebiutował na ekranie w wieku 29 lat w niewielkiej roli w filmie "Me, Natalie" (1969). Zyskał uznanie za swoją pierwszą główną rolę jako uzależniony od heroiny w "The Panic in Needle Park" (1971). Jednak prawdziwą sławę przyniosła mu rola Michaela Corleone w filmie Francisa Forda Coppoli "Ojciec chrzestny" (1972), za którą otrzymał pierwszą nominację do Oscara. Zagrał tę postać również w sequelach "Ojciec chrzestny II" (1974) i "Ojciec chrzestny III" (1990).

Kreacja Michaela Corleone uznawana jest za jedną z najlepszych w historii kina. Pacino był wielokrotnie nominowany do Oscara za role w filmach takich jak "Serpico" (1973), "Ojciec chrzestny II", "Psie popołudnie" (1975) czy "...And Justice for All" (1979), a nagrodę ostatecznie zdobył za rolę niewidomego weterana w "Zapachu kobiety" (1992). Za występy w "Ojcu chrzestnym", "Dicku Tracy" (1990), "Glengarry Glen Ross" (1992) i "Irlandczyku" (2019) otrzymał nominacje do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Oprócz tego warto wspomnieć o jego rolach, takich jak Tony Montana w "Człowieku z blizną" (1983), Carlito Brigante w "Życiu Carlita" (1993), Benjamin Ruggiero w "Donnie Brasco" (1997) oraz Lowell Bergman w "Informatorze" (1999). Pacino pojawił się także w thrillerach takich jak "Gorączka" (1995), "Adwokat diabła" (1997), "Bezsenność" (2002) oraz zagrał w filmie "Pewnego razu... w Hollywood" (2019). W telewizji Pacino wystąpił w kilku produkcjach HBO, w tym w "Aniołach w Ameryce" (2003) i filmie biograficznym "Jack, jakiego nie znacie" (2010), za który zdobył nagrodę Primetime Emmy. Aktualnie można go zobaczyć w serialu internetowym Amazon Video "Łowcy" (2020–obecnie).

Pacino ma również bogate osiągnięcia na scenie teatralnej. Dwukrotnie zdobył nagrodę Tony, w latach 1969 i 1977, za role w "Does a Tiger Wear a Necktie?" oraz "The Basic Training of Pavlo Hummel". Jego debiut reżyserski miał miejsce w filmie "Sposób na Szekspira" (1996), gdzie wcielił się w główną rolę dokumentu o Ryszardzie III; Pacino zagrał tę postać również na scenie w 1977 roku. W filmie "Kupiec wenecki" z 2004 roku oraz inscenizacji teatralnej tej samej sztuki z 2010 roku Zwiń