Opis filmu
Historia opowiedziana w tej tragikomedii ukazuje polityczne zamieszanie, futbolową euforię oraz bogactwo egipskich melodii z lat 1967–1984. Kair pod rządami prezydenta Nasera był miejscem pełnym chaosu, podejrzeń i nieufności, gdzie królowały cięte dowcipy i szalone marzenia. Poczta dostarczała głównie listy z ofertami pracy i stypendia. Na przekór wszystkim, Elizabeth z klasyki muzycznej wysyła list do upartego pianisty Ahmeda. Jego rodzina oddana była piłce nożnej. Nikt nie chciał w rodzinie ani pianisty, ani pisarza. Marzenie Ahmeda o wyjeździe do Wiednia nie przynosiło radości jego hojnym austriackim gospodarzom. Tutaj nie da się zbudować kariery tylko na zdjęciu z prezydentem. Młody Arab ćwiczył Bacha jakby od tego zależało jego życie, aby zaimponować wymagającemu nauczycielowi. Elizabeth, zafascynowana swoją pierwszą egipską miłością, Omarem Sharifem, nie pozwalała Ahmedowi się poddać.